ANAOKULU ÖĞRETMENLERİNİN FEN VE DOĞA ETKİNLİKLERİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ VE SINIF İÇİ UYGULAMALARI

Abstract

Bireyin yaşamında kritik bir öneme sahip olan erken çocukluk eğitimi, çocuklar için yaşamı anlamlandırıp tanımanın ilk aşamasıdır. Çocukların yaşadıkları hayatı anlamlandırabilmeleri için fen eğitimi büyük önem taşımaktadır. Erken çocukluk eğitiminde çocukların bilimsel düşünme becerilerini geliştirmeleri iyi tasarlanmış bir fen eğitimi programları ile mümkündür. Bu bağlamda okul öncesi öğretmenlerine kritik sorumluluklar düşmektedir. Çocukların fen ve doğaya yönelik tutumları, öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumları doğrultusunda şekillendiğinden, öğretmenlerin olumlu tutumu çocukların tutumlarını olumlu yönde etkileyecektir. Bu araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumlarını, fen etkinliklerinde kullandıkları yöntem teknikleri ve fen etkinlikleri yapılandırmacı yaklaşım açısından incelenmiştir. Araştırma karma araştırma yöntemine dayalı olarak tasarlanmıştır. Katılımcılar Elazığ ilinde 20 okulda görev yapan 118 okul öncesi öğretmeninden oluşmaktadır. Çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada, demografik bilgi formu ve öğretmenlerin fen öğretimine yönelik tutumlarını ölçen bir ölçek uygulanmıştır. Ayrıca öğretmenlerin günlük planları toplanmıştır. İkinci aşamada 118 öğretmen arasından günlük planlarına göre yedi öğretmen seçilmiştir. Bu yedi öğretmen, günlük planlarına göre bir öğretim yılı boyunca en fazla fen etkinliği yapanlar arasından seçilmiştir. Seçilen öğretmenlerin derslikleri bahar döneminde üç kez ziyaret edilmiştir. Bu ziyaretler sırasında öğretmenler fen etkinlikleri gerçekleştirmiş ve etkinlikler video kaydına alınmıştır. Ayrıca etkinlikler sırasında araştırmacı alan notları almıştır. Bu kayıtlar Llewellyn' in yapılandırmacı araştırma döngüsüne göre incelenmiştir. Bulgular, öğretmenlerin fen öğretimine karşı olumlu tutumlara sahip olmalarına rağmen etkinliklerinin öğretmen merkezli olduğunu ortaya koymuştur. Fen etkinlikleri sırasında çocuklardan ağırlıklı olarak sadece gözlem yapmalar istenmiş, bu da çocukların pasif kalmasına neden olmuştur. Elde edilen bulgulara dayalı olarak öneriler tartışılmıştır.

Early childhood education, which has a critical importance in the life of the individual, is the first stage of recognizing and making sense of life for children. Science education is of great importance for children in order to be able to make sense of the life they live in. Developing scientific thinking skills of children in early childhood education is possible with a well-designed science education programs. In this context, early childhood teachers have critical responsibilities. Since children's attitudes towards science education is shaped in line with their teachers' attitudes towards science, teachers' positive attitude will positively influence children's attitudes. This study examined early childhood teachers' attitudes towards science education, the methods and techniques they use during science activities, and their science activities in terms of constructivist approach. The study was designed based on a mixed research method. The participants consisted of 118 early childhood teachers serving in 20 schools in Elazığ, Turkey. The study consisted of two stages. In the first stage, a demographic information form and a scale measuring teachers' attitudes towards science were administered. Also, teachers' daily plans were collected. In the second stage, seven teachers were selected among 118 teachers based on their daily plans. These seven teachers were selected since they reported that they conducted at the highest number of science activities during a school year based on their daily plans. Those teachers' classrooms were visited three times in the spring semester. During those visits, teachers conducted science activities and they were video-recorded. Also, the researcher took field notes during the activities. These recordings were examined according to the Llewellyn's constructivist research cycle. The findings revealed that although the teachers had positive attitudes towards science, their activities were teacher-centered activities. During the science activities, children were mainly asked to only observe, which caused children to be passive. Based on the findings, recommendations were discussed.