PARİS BARIŞ KONFERANSI'NDA YAHUDİLER VE FİLİSTİN

Abstract

Birinci Dünya Savaşı sırasında yapılan Şerif Hüseyin-Mac Mahon yazışmaları ve Sykes-Picot Antlaşması Filistin topraklarının üzerinde hem Arap hem de İngiliz-Fransız emellerini gündeme getirmiştir. İngiltere’nin Balfour Deklarasyonu’nu yayınlaması Yahudilere Filistin üzerindeki emellerini gerçekleştirme fırsatı vermiştir. Araplar, Yahudiler ve Fransızlar Paris Barış Konferansı’nda kendi tezleri ile Filistin üzerinde egemenlik kurmak adına mücadele etmişlerdir. Arapları temsilen Konferans’a katılan Faysal ile Dünya Siyonist Örgütü Başkanı Weizmann daha önce Yahudi göçü hususunda hemfikir oldukları için burada aralarında tartışma yaşanmamıştır. Siyonist temsilciler Paris Barış Konferansı’nda Fransa’nın desteğini almaktan çok İngiltere ve ABD’yi ikna etmeye çalışmıştır. Siyonistlerin İngiltere ve ABD’yi ikna ederken kullandığı argümanlar daha çok tarihi açıdan Filistin’in kendilerine ait olduğu ve çeşitli ülkelerde yaşayan Yahudilerin uğradıkları sıkıntılardı. Siyonistlere göre yüzyıllarca Filistin’den ayrı kalan Yahudilerin yurtlarına dönme vakitleri gelmişti. Konferans Faysal tarafından desteklenen, Fransa tarafından tepki gören Siyonistlerin isteğini şimdilik kabul etmemişti. Ancak Siyonistler ilk kez uluslararası bir toplantıda dünyaya Filistin’e geri dönmeye hazır olduklarını duyurmuşlardı.