Retrofarengeal apse: 10 olgunun geriye dönük değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Retrofarengeal apse, anatomik yerleşimi ve üst solunum yolu tıkanıklığı oluşturabilmesi nedeniyle ciddi ve yaşamı tehdit edici bir hastalıktır. Bu çalışmada nadir görülen retrofarengeal apseli hastaların kliniği, tanı ve tedavisi değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Retrofarengeal apse tanısıyla kliniğimizde medikal ve cerrahi tedavileri yapılan 10 hastanın (6 erkek, 4 kadın; ort. yaş 9±11; dağılım 4 ay - 32 yaş) dosyaları gözden geçirildi. Hastalar, etyoloji, semptom ve bulgular, tedavi, komplikasyonlar ve hastanede kalış süresi açısından incelendi. Bulgular: Etyolojideki en sık faktör üst solunum yolları enfeksiyonu idi (%70); bunu iki hastada (%20) diş apsesi, bir hastada (%10) ise yabancı cisme bağlı yumuşak doku travması izlemekteydi. Hastaların başvuru anındaki şikayetleri sıklık sırasına göre yutma güçlüğü (%100), solunum sıkıntısı (%80), boyun hareketlerinde kısıtlılık (%80), ateş (%60) ve boyun ağrısı (%50) idi. Tedavide apse drenajı ile birlikte parenteral olarak sefazolin sodyum ve metronidazol uygulandı. Ortalama hastanede yatış süresi 7.1±5.3 gündü. Komplikasyon olarak bir hastada ampiyem, bir hastada da havayolu tıkanıklığı gelişti. Sonuç: Erken dönemde başlanan antibiyotik tedavisi ve cerrahi drenaj, retrofarengeal apseli hastalarda komplikasyon gelişimini engelleyen etkin bir tedavi yöntemidir.