ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN KONUŞMA BECERİLERİ

Abstract

Dil; bildirişim odaklı olmasının yanı sıra bireyin kavramlaştırma, anlamlandırma, sosyalleşme edimlerini mümkün kılan, sembolikyapısıyla diğer iletişim araçlarından ayrılan çift eklemli ve uzlaşıma dayalı araç olarak tanımlanabilir. Konuşma; fizyolojik, duyuşsalve sosyal ihtiyaçlarımızı karşılayan, bilişsel denetim mekanizmasına tabi, doğal ve dışsal nitelik taşıyan temel dil becerisidir. Buçalışmanın amacı, ana dili eğitiminde uygulama boyutunda ortam ve dinleyicilere göre konuşabilme, ahlaksal sorumluluklarınınfarkında olma, yetenekleri ve kapasiteleri doğrultusunda konuşabilme, hazırlıklı konuşmalar yapabilme, konuşmayıdeğerlendirebilme, ses ve beden dilini etkili şekilde kullanabilme, gözlem gücü ile bilgi birikimini konuşmalarına aktarabilmeyeyönelik konuşma becerilerinin eğitimine ilişkin öğretmen görüşlerinin belirlenmesidir. Nitel türde bire bir görüşme tekniği kullanılarakgerçekleştirilen çalışmada, yarı yapılandırılmış 9 maddeden oluşan görüşme formu veri toplama aracı olarak kullanılmış, görüşmesırasında gerektiğinde katılımcılara ek sorular yöneltilmiştir. Çalışma grubunu, Malatya ilinde aktif olarak görev yapan 4’ü kadın, 6’sıerkek toplam 10 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Görüşme sürecinde katılımcılara yeterli açıklayıcı bilgiler verilerek araştırmanınaktarılabilirliği, yazılı hâle getirilen katılımcı görüşleri tekrar kontrol ettirilerek araştırmanın inandırıcılığı sağlanmaya çalışılmıştır.Verilerin analizinde içerik ve betimsel analiz teknikleri birlikte kullanılmıştır. Verilere yönelik çalışmayı yürüten iki araştırmacıtarafından birbirlerinden bağımsız şekilde içeriğe yönelik kodlamalar yapılmış ve her iki kod dizisi arasındaki uyumun %78 olduğugörülmüştür. Çalışma sonucunda; argo kullanımına, söz varlığı yetersizliğine, düşük sosyoekonomik yapının yansımalarına,etkinliklerin yetersizliğine, öğrenci merkezli sınıf ortamlarının oluşturulamadığına yönelik katılımcı görüşleri dikkat çekicidir.