TPAB TEMELLİ TERS YÜZ ÖĞRENME İLE MATEMATİK ÖĞRETİMİNDE WEB 2.0 ENTEGRASYONU: ÖĞRETMEN ADAYLARININ TEKNOLOJİYİ ÖĞRETİME ENTEGRE ETME BECERİLERİ VE MESLEKİ GELİŞİMİNİN MİKRO ÖĞRETİMLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Bu araştırmada Ters Yüz Öğrenme Modeli yardımıyla lisansüstü düzeyindeki öğretmen adaylarına matematik konularının Web 2.0 araçlarıyla öğretimi gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı matematik eğitiminde öğrenim görmekte olan yüksek lisans öğretmen adaylarının matematik öğretiminde Web 2.0 araçlarını kullanma yeterliliklerinin mikro öğretim uygulamaları yardımıyla Enstrümantal Orkestrasyon Çerçevesinde incelenmesidir. Ayrıca araştırma kapsamında katılımcıların Ters Yüz Öğrenme Modeli ve Web 2.0 araçlarının matematik öğretiminde kullanımı hakkındaki görüşleri de incelenmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması benimsenmiştir. Çalışma grubu Fırat üniversitesi 2024-2025 güz dönemi ilköğretim matematik eğitimi yüksek lisans öğrencileri içerisinden amaçlı örnekleme yöntemiyle oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak uzmanlar yardımıyla geliştirilen yarı yapılandırılmış görüş formları ve mikro öğretim eğitsel videolar kullanılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi ve Drijvers ve arkadaşlarının (2010) geliştirdiği Enstrümantal Orkestrasyon Çerçevesinden faydalanılmıştır. Araştırma bulguları, öğretmen adaylarının Web 2.0 araçlarını etkili bir şekilde kullanma becerilerinin zamanla geliştiğini göstermiştir. Mikro öğretim uygulamalarının, adayların teknolojik pedagojik alan bilgilerini (TPAB) güçlendirdiği ve öğretim becerilerini olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir. Çalışma, Ters Yüz Öğrenme Modelinin lisansüstü matematik eğitiminde Web 2.0 araçlarıyla desteklenmesinin öğretmen adaylarının mesleki gelişimine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, öğretmen eğitiminde teknoloji entegrasyonunun yaygınlaştırılması ve benzer uygulamaların farklı disiplinlerde denenmesi önerilmektedir.

This study investigates the instruction of mathematics topics to graduate-level pre-service teachers through Web 2.0 tools within the Flipped Learning Model. It aims to examine the competencies of mathematics education graduate students in using Web 2.0 tools for teaching mathematics, evaluated through microteaching practices within the framework of the Instrumental Orchestration Theory. Additionally, the study explores participants' views on the use of the Flipped Learning Model and Web 2.0 tools in mathematics instruction. Designed as a qualitative case study, the research was conducted with graduate students enrolled in the Primary Mathematics Education Master's Program at Fırat University during the 2024–2025 fall semester, selected through purposive sampling. Data were collected via semi-structured interview forms developed with expert input and instructional videos from microteaching sessions. Content analysis was applied to the data, supported by the Instrumental Orchestration Framework developed by Drijvers et al. (2010). The findings revealed that pre-service teachers improved their ability to use Web 2.0 tools effectively over time. Microteaching practices were found to enhance their Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) and positively influence their teaching skills. The study concludes that integrating Web 2.0 tools into graduate-level mathematics education through the Flipped Learning Model contributes significantly to teacher candidates' professional development and recommends the broader implementation of technology integration in teacher education across disciplines.