SAİD HAVVA'NIN "EL ESAS Fİ'T TEFSİR" ADLI ESERİNDE MÜTEŞABİH AYETLERE YAKLAŞIMI

Abstract

Müteşâbih ayetler anlamları kapalı olan, tek başına anlaşılmasında zorluklar barındıran, anlaşılması için başka karinelere ihtiyaç duyulan ayetlerdir. Muhkem ayetler ise manaları açık ve Kur'an'ın özü olarak değerlendirilen ayetlerdir. Müteşâbih ayetleri yorumlarken kendisine başvurulan ana esaslardır. Kur'an-ı Kerimde müteşbih ayetlerin bir kısmını ahiret hayatı ile ilgili gaybî meseleler, bir kısmını hurûf-u mukatta'a, bir kısmını da Allah'a nispet edilen istiva, istihya, gazab, mekr ityan ve meci gibi fiilî; ayn, vech, nefs, yed ve yemin gibi uzuv niteliğindeki haberî sıfatlar teşkil etmektedir. Müteşâbih ve muhkem Kur'an'ın önemli konuları arasında yer almaktadır. Müteşâbih ayetlerin anlaşılması Kur'an-ı Kerim'i anlamaya yardımcı bir faktördür. Bu konuda tarihi süreç içerisinde İslam tefsir geleneğinde çok fazla eser kaleme alınmıştır. Çağdaş tefsir âlimlerimizden olan Said Havva da farklı ayetlerin tefsirinde bu meseleyi ele almıştır. Bu çalışmada çağdaş bir müfessirin bu konuya yaklaşımını ortaya koymaya gayret ettik. Çalışmamızın birinci bölümünde Said Havva'nın hayatı, muhkem ve müteşâbihle ilgili genel bilgiler, müteşâbih ayetlerin kısımları, çeşitleri ve Âl-i İmran sûresi yedinci ayete değinilmiştir. İkinci bölümde ise Said Havva'nın müteşâbih ayetlere bakışı hurûf-u mukatta'a ve haberî sıfatlar üzerinden ele alınmıştır. Çalışmamızda vardığımız tespitler ise sonuç kısmında belirtilmiştir.

Cognate verses are verses with a closed meaning, are hard to understand alone and require other indications to be understood. Muhkam verses are kind of verses that we can call the base of the Qur'an. They are the main principles that are consulted when interpreting cognate verses. In the Qur'an a part of cognate verses constitutes gaybî matters concerning the afterlife, a part of them constitutes actual adjectives such as istiva, istihya, gazab, mekr ityan and meci; and haberî adjectives of organ quality such as ayn, vech, nefs, yed and yemin, a part of which is attributed to hurûf-u mukatta and a part to Allah. Cognate and muhkam verses are among the important matters of the Qur'an. Understanding the cognate verses helps to understand the Qur'an. In this particular there are many work in the Islamic interpretation tradition within the historical process. Said Havva, one of our contemporary interpretation scholars, handled this matter in the interpretation of different verses. In this study we sought to reveal the approach of a contemporary glossator to the matter. The first section of our study discussed general information about the life of Said Havva, muhkam and cognate verses, parts and varieties of cognate verses and the seventh verse of the Âl-i İmran surah. The second section discussed the view of Said Havva on cognate verses on the basis of hurûf-u mukatta and haberî adjectives. The determinations we acquired in our study were specified in the conclusion section.