İNGİLİZCE ÖĞRETİMİNDE GÖREV TEMELLİ ÖĞRETİM YÖNTEMİNİN ETKİLİLİĞİ: BİR KARMA YÖNTEM ARAŞTIRMASI

Abstract

Yabancı dil öğretim süreçleri bireylerin öğrenim süreçlerinde, akademik hayatlarında ve kişisel gelişim süreçlerinde temel bir beceri alanıdır. Bu süreçlerde kullanılan öğretim yöntemleri; öğrenenlerin bilişsel gelişimlerini doğrudan etkilediği gibi, duyuşsal gelişimlerine de katkı sağlamaktadır. Geleneksel öğretim yöntemleri genel olarak bir dilin kuralları ve yapılarının öğretimine odaklanırken, iletişimsel yöntemler öğrenenlerin öğrenilecek olan hedef dili gerçek bağlamlarda kullanmasına destek olmaktadır. Bu bağlamda, görev temelli öğretim yöntemi öğrencilerin belirli görevleri yerine getirirken yapılan etkinliklerde gerçek yaşam öğelerinden yararlanmalarına olanak sağlamaktadır. Öğrenme süreçlerinde öğrenci merkezli bir yöntem olup iletişimsel dil gelişimine odaklanmakta, dil bilgisi kurallarını öğrenenlere buldurma yoluyla verilmesine teşvik etmektedir. Tüm bu süreçler etkinlik temelli görevlerle sürdürülerek öğrencilerin ders olan ilgisini ve motivasyonunu artırmaya ve öğrenenlerde bilgilerin zihinde kalıcı olarak yer etmesine yardımcı olur. Çalışmanın amacı, İngilizce derslerinde uygulanan görev temelli öğretimin 9. sınıf lise öğrencilerinin akademik başarılarına, derse karşı tutumlarına etkilerini ve uygulama sürecindeki algıları belirlemektir. Araştırma karma yöntem kapsamında yakınsayan paralel desen ile yürütülmüştür. Araştırmanın nicel kısmında eşitlenmemiş karşılaştırmalı grup deseni; nitel kısmında ise durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Doğu Anadolu Bölgesinde bir ilin merkezindeki bir lisenin 9. sınıf düzeyindeki 36 öğrenciden oluşturulmuştur. Öğrencilerin 18'i deney, 18'i kontrol grubunda yer almıştır. Araştırmanın uygulama sürecinde lise 9. Sınıf düzeyinde İngilizce dersinde "World Heritage" ve "Emergency and Health Problems" üniteleri kapsamında deney grubu öğrencilere görev temelli öğretim yöntemi uygulanırken, kontrol grubundaki öğrencilerle geleneksel öğretime devam edilmiştir. Uygulama sekiz hafta boyunca yürütülmüştür. Araştırma sürecinde veriler; nicel boyutta, tez kapsamında geliştirilen "İngilizce Başarı Testi", "Açık Uçlu Değerlendirme Testi" ve bu testi değerlendirmek için Savaş (2013) tarafından geliştirilen Yazma Rubriği; Takkaç Tulgar (2018) tarafından geliştirilen "İngilizce Dersine Yönelik Tutum Ölçeği" ile nitel boyutta ise öğrenci görüşme formu, gözlem formu ve öğrenme günlükleri ile toplanmıştır. Çalışma kapsamında kullanılan başarı testi ve 21 sorudan açık uçlu değerlendirme testi 2 sorudan oluşmaktadır. Hazırlanan başarı testinin ortalama güçlüğü ,58 olarak hesaplanmıştır. Testin KR20 değeri ,79 olarak bulunmuştur. Araştırmada nicel verilerinin analizinde SPSS 22 paket programından yararlanılmıştır. Nicel verilerin analizi sürecinde önce normallik testleri dikkate alınmış ve parametrik testlerin kullanılması uygun görülmüştür. Nitel verilerin çözümlenmesinde ise tematik analiz yöntemi kullanılmış ve araştırma bulguları oluşturulmuştur. Ulaşılan nitel bulgular doğrultusunda, lise düzeyinde görev temelli öğretim yönteminin İngilizce dersinde öğrenci başarısını olumlu biçimde etkilediği belirlenmiştir; fakat öğrencilerin derse karşı tutumlarında istatistiki olarak bir farklılık oluşmamıştır. Öğrencilerin ön tutum son tutum puanları arasında bir artış olmuş; fakat ön tutum puanlarının yüksek olması nedeniyle aradaki fark çok büyük olmayıp istatistiki bir farklılık oluşturmamıştır. Ayrıca nitel verilerden elde edilen bulgular öğrencilerin bu yöntemle yürütülen dersler sonrasında İngilizceye karşı ilgilerinin arttığını, görevleri yerine getirirken keyif aldıklarını, derse olan motivasyonlarının arttığını, grup çalışmalarının öğrenme süreçlerine olumlu katkıda bulunduğunu göstermiştir. Bu bağlamda, görev temelli öğretim yönteminin uygulama süresinin uzun tutulması; uygulamaların/görevlerin öğrencilerin ilgi ve ihtiyaçlarına, öğrenme stillerine ve gerçek yaşam deneyimlerine daha yakından hitap edecek şekilde çeşitlendirilmesi gerektiği; uygulamaların ilgi çekici olması bakımından teknolojik uygulamalarla desteklenmesi; bu yöntemin farklı okul türlerinde ve farklı kademelerde de tekrarlanarak yöntemin etkililiğinin farklı açılardan incelenmesi önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: İngilizce Öğretimi, Görev Temelli Öğretim, İngilizce Dersine Yönelik Tutum, Akademik Başarı, Karma DesenForeign language teaching processes constitute a fundamental skill area in individuals' educational trajectories, academic lives, and personal development. The instructional methods employed in these processes not only directly influence learners' cognitive development but also contribute to their affective development. While traditional teaching methods generally focus on the instruction of linguistic rules and structures, communicative approaches support learners in using the target language in authentic contexts. In this regard, task-based language teaching enables students to benefit from real-life elements while engaging in activities that involve completing specific tasks. As a learner-centered approach, it focuses on communicative language development and encourages learners to discover grammatical rules inductively. Through the use of activity-based tasks, these processes aim to increase students' interest and motivation toward the course and to support the long-term retention of knowledge in learners' minds. The purpose of this study is to determine the effects of task-based language teaching implemented in English classes on the academic achievement and attitudes toward the course of ninth-grade high school students, as well as to examine their perceptions during the implementation process. The research was conducted within the framework of a mixed-methods approach using a convergent parallel design. In the quantitative phase of the study, a non-equivalent comparative group design was employed, while a case study approach was used in the qualitative phase. The study group consisted of 36 ninth-grade students enrolled in a high school located in the city center of a province in the Eastern Anatolia Region. Of these students, 18 were assigned to the experimental group and 18 to the control group. During the implementation process, within the scope of the "World Heritage" and "Emergency and Health Problems" units in the ninth-grade English curriculum, task-based language teaching was applied to the experimental group, whereas traditional instruction was maintained with the control group. The implementation lasted for eight weeks. Data were collected through both quantitative and qualitative instruments. In the quantitative dimension, data were obtained using the "English Achievement Test" and the "Open-Ended Assessment Test" developed within the scope of the thesis, as well as the Writing Rubric developed by Savaş (2013) to evaluate the open-ended test, and the "Attitude Scale Toward English Course" developed by Takkaç Tulgar (2018). In the qualitative dimension, data were collected through a student interview form, an observation form, and learning journals. Within the scope of the study, the achievement test consisted of 21 items, while the open-ended assessment test comprised two questions. The average item difficulty of the achievement test was calculated as 0.58, and the KR-20 reliability coefficient of the test was found to be 0.79. Quantitative data were analyzed using the SPSS 22 statistical package program. During the analysis process, normality tests were conducted first, and parametric tests were deemed appropriate. For the analysis of qualitative data, thematic analysis was employed, and the research findings were generated accordingly. Based on the qualitative findings obtained, it was determined that task-based language teaching at the high school level positively affected students' achievement in English; however, no statistically significant difference was observed in students' attitudes toward the course. Although an increase was found between students' pre-attitude and post-attitude scores, the difference was not statistically significant due to the high level of pre-attitude scores. Furthermore, findings derived from the qualitative data indicated that students' interest in English increased after lessons conducted using this method, that they enjoyed completing tasks, that their motivation toward the course improved, and that group work contributed positively to their learning processes. In this context, it is recommended that the duration of task-based language teaching implementations be extended; that the activities/tasks be diversified to better address students' interests and needs, learning styles, and real-life experiences; that the implementations be supported by technological applications in order to enhance their attractiveness; and that this method be replicated across different school types and educational levels to examine its effectiveness from multiple perspectives. Key Words: Teaching English, Task Based Teaching, Attitude Towards English Lessons, Academic Achievement, Mixed- Methods