Diş Hekimliği Fakültesi Preklinik Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi

dc.contributor.authorYıldırım, Tuba Talo
dc.contributor.authorKaraman, Tahir
dc.date.accessioned2026-08-12T15:55:47Z
dc.date.issued2017
dc.departmentFırat Üniversitesi
dc.description.abstractFırat ve Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi preklinik öğrencilerinin Spielber--ger Durumluk Kaygı Envanteri (STAI--I), Spielberger Sürekli Kaygı Envanteri (STAI--II) ve BeckDepresyon Envanteri (BDI) düzeylerinin belirlenmesi ve cinsiyet, üniversite, sınıf ve anne-babaeğitim düzeyine göre farklılıkların saptanmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma Fırat ve DicleÜniversitesinde okuyan 134 kız, 156 erkek öğrenci üzerinde yürütülmüştür. 2016--2017 akademikyılında, diş hekimliği fakültelerinde bir ve ikinci sınıfta okuyan tüm öğrencilerden STAI--I, STAI--II, BDI ve demografik verileri içeren soruları yanıtlamaları istenmiştir (n=290). İstatistiksel analizdeANOVA, bağımsız iki grup ortalamaları t--testi, Pearson korelasyon analizleri kullanılmıştır.p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin 151(57'si Fırat Üniversitesinde 94'ü Dicle Üniversitesinde)'i 1. sınıfta, 139 (53'ü Fırat Üniversitesinde86'sı Dicle Üniversitesinde)'u 2. sınıfta eğitim görmektedir. Fırat ve Dicle Üniversitesindeki kız öğ--rencilerin yaş ortalamaları 19,65i1,72, erkek öğrencilerin ise 20,37i2,05'dir. Bu çalışmanın sonuç--larına göre, öğrencilerin STAI--I (p=0,403), STAI--II (p=0,416), BDI (p=0,083) skorları cinsiyete göreistatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir. Ögrencilerin okudukları sınıfa göre STAI--I(p=0,002) skorunda ve üniversiteye göre BDI (p=0,004) skorunda istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmıştır. İlk ve ortaokul eğitim seviyesinde olan babaların çocuklarında BDI skoru dahayüksek bulunmuştur (p=0.015). Fakat, anne eğitim seviyesi ile STAI--I, STAI--II ve BDI skorları istatistiksel açıdan değerlendirildiğinde anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca STAI--I, STAI--II veBDI skorları arasında pozitif korelasyon saptanmıştır (p=0,001). Sonuç: Bu çalışma, diş hekimliği öğrencilerinin kaygı, anksiyete ve depresyon düzeylerinin oldukça yüksek olduğunu göstermiştir. Koruyucu psikolojik stratejiler geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.
dc.identifier.endpage165
dc.identifier.issn1300-7734
dc.identifier.issn2146-8966
dc.identifier.issue3
dc.identifier.startpage155
dc.identifier.trdizinid284242
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/284242
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11508/39416
dc.identifier.volume23
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTürkiye Klinikleri Diş Hekimliği Bilimleri Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.relation.tubitakinfo:eu-repo/grantAgreement/TUBITAK//
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260511
dc.subjectDiş Hekimliği
dc.subjectPsikoloji
dc.titleDiş Hekimliği Fakültesi Preklinik Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi
dc.typeArticle

Dosyalar