Deneysel akciğer ototransplantasyonu sonrası reperfüzyon hasar modelinde N-asetilsisteinin etkileri

Abstract

Amaç: N-Asetilsistein'in iskemi sonrası reperfüzyonun başlamasıyla ortaya çıkan hasar üzerine yararlı etkileri olduğu bilinmektedir. Bu çalışma, sol akciğer Ototransplantasyonu yapılan köpeklerde reperfüzyona bağlı oluşan hemodinamik ve biyokimyasal değişikliklerde N-asetilsistein tedavisinin etkisini göstermeyi amaçlayan deneysel bir çalışmadır. Materyal ve Metod: Çalışmada rastgele 2 eşit gruba (kontrol ve N-asetilsistein) ayrılan 12 adet yetişkin sokak köpeği kullanıldı. Pulmoner arter ve venin klemplenmesi sonrası sol ana bronkus divize edildi, 2 saatlik iskemi sonrası reperfüzyonun başlamasından önce yemden anastomoz yapıldı. Kontrol grubuna (n = 6) şalin solüsyonu verildi, N-asetilsistein grubuna (n = 6) iskemiden 30 dakika önce 60 mg/kg N-asetilsistein verildi. Ardından iki saatlik süreyle 40°C Euro-Collin's ile yıkandıktan sonra ortotopik tek akciğer Ototransplantasyonu uygulandı. Reperfüzyon döneminde sağ pulmoner arterin 5 dakikalık klemplenme testinin ardından sol pulmoner arter basıncı, sol pulmoner vasküler rezistansı, kardiyak debi, sistemik arteriyel oksijen basıncı (PaO2), alveolo-arteriyel oksijen farkı(A-aDO2) değerleri ölçüldü. Ayrıca doku beta N-asetil glukozaminidaz ve süperoksiddismutaz düzeylerine bakıldı. Bulgular: Sol pulmoner arter basıncı, sol pulmoner vasküler rezistans, kalp debisi, sistemik arteriyel oksijen basıncı, alveolo-arteriel oksijen farkı ölçümleri, serum beta N-asetil glukoz-aminidaz, süperoksit-dismutaz değerleri N-asetilsistein grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde farklı idi(p < 0.05). Sonuç: N-asetilsistein kullanımının akciğer Ototransplantasyonu uygulanan köpeklerde iskemi reperfüzyon hasarı üzerine yararlı etkileri bulunmaktadır.