BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR ÖĞRETMENLERİNİN İLETİŞİM BECERİLERİ İLE ÖZ YETERLİLİK ALGILARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ (KAHRAMANMARAŞ İL ÖRNEĞİ)

Abstract

Bu araştırma, beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin iletişim becerileri ile öz yeterlilik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi maksadıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Kahramanmaraş İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı resmi ortaokullarda görev yapan 220 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmakta, örneklemini ise bu okullardan rastgele seçilmiş olan 198 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama araçları tarafımızdan hazırlanmış olan kişisel bilgi formu, Korkut'un geliştirmiş olduğu İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği, Sherer ve arkadaşlarının geliştirmiş olduğu ve Yıldırım ve İlhan tarafından uyarlanmış olan Genel Öz yeterlilik Ölçeğidir. Veriler SPSS 22 istatistik paket programında analiz edilmiştir. İlk olarak verilere normallik testi yapılmıştır. Sonra farklılaşma düzeyini değerlendirmek için parametrik testler uygulanmıştır. Yüzde, frekans, t-testi ve anova testleri uygulanmıştır. Bağımlı değişkenler arasında nasıl bir ilişki olduğunu belirlemek için Pearson Korelasyon testi uygulanmıştır. Öğretmenlerin iletişim becerilerinin, genel öz yeterlilik algılarına etkisine bakmak için Regresyon testi yapılmıştır. Elde ettiğimiz sonuçlara göre araştırmamızın temel amacını oluşturan iletişim becerileri ve genel öz yeterlilik algıları arasındaki ilişkiye bakıldığında orta seviyede pozitif yönlü anlamlı bir ilişki görülmüştür. Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin iletişim becerilerinin öz yeterlilik alt boyutlarını pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde etkilediği belirlenmiştir. Öz yeterlilik algısı yüksek olan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin iletişim becerileri düzeylerinin de yükseldiği, öz yeterlilik algısı düşük olan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin ise iletişim becerileri düzeylerinin de düşük olduğu tespit edilmiştir. Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin; cinsiyet, eğitim düzeyi, yaş, meslek yılı ve spor branşı değişkenleri arasında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır.

This research is conducted for examining the relationship between communication skills and sense of self- efficacy of physical education and sports teachers. The population of research is consisted of 220 physical education and sports teachers working at state schools which are affiliated with Kahramanmaraş Provincial Directorate of National Education, and the sample of research is composed of 198 randomly selected Physical Education Teachers working at these state schools. Data collection tools are self-description form created by us, Rating Scale for Communication Skills created by Korkut and General Self-Efficacy Scale developed by Sherer and his colleagues and adapted by Yıldırım and Ilhan. Data is analyzed through SPSS 22 statistic package. First of all, test of normality is executed through the data. Afterwards, parametric tests are applied to evaluate the level of differentiation. Percentage, frequency, T-Test and anova test are applied. Pearson Korean Lesion Analysis is conducted to specify the type of relationship between dependent variables. Regression test is executed to examine the effect of communication skills of teachers upon their general sense of self-efficacy. According to the results gathered, a midlevel significant positive relationship is specified between the communication skills and general self-efficacy perception which are composing the essential aim of our research. It is found out that physical education and sports teachers with a high sense of self-efficacy have also high level of communication skills, and the ones with low self-efficacy perception level have a lower level of communication skills, too. No significant difference is found among the variables of gender, level of education, age, years of experience and the branch of sports in physical education teachers.