ÇAĞDAŞ TÜRK LEHÇELERİNDE ŞEKİL BİLGİSİ ORTAKLIKLARI

Abstract

Bu çalışmada günümüzde bağımsız ya da yarı bağımsız topraklarda yazı dili olarak kullanılan dört lehçe grubundan (Oğuz, Karluk, Kıpçak ve Kuzey-doğu lehçeleri) on sekiz Türk lehçesinin yapım ve çekim ekleri incelenmiştir. Lehçelerin benzer ve farklı özellikleri ortaya konularak birbirleriyle olan ilişkileri üzerinde durulmuştur. Eklerin kökenleri de ele alınarak bu eklerin birbirinden tamamen farklı ekler mi olduğu yoksa görünen farklılığın yalnızca fonetik bir varyant mı olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.

In this study, derivational and inflectional suffixes of eighteen Turkish Dialects from four dialect groups (Oguz, Karluk, Kypchak and North-Eastern dialects), which are used as written language in independent and semi independent lands today. The relationship between the dialects is emphasised by examining different and similar aspects of these dialects. By examining the origins of the suffixes, the answer would be sought to the question whether these morphemes are totally different morphemes or they are the phonetic varients of one another.