YÖRESEL ASBEST TEMASI OLAN MALİGN MEZOTELYOMALI HASTALARDA TÜMÖR SÜPRESSÖR GEN DEĞİŞİKLİKLERİ

Abstract

İnorganik lifsel bir mineral olan asbest, endüstriyel kullanım alanları dışında, Türkiye'de bazı bölgelerde bulunan asbestli araziye sahip yerleşim alanlarında asbestli toprak sıva ve çatı malzemesi olarak kullanılmaktadır. Çevresel asbest teması ile mineral tozlarının inhalasyonu sonucu, akciğer dokusu ve plevrada fıbrozis ve kalsifiye plaklar gibi organik ve fonksiyonel patolojiler yanında, normal populasyona göre oldukça yüksek oranda mortaliteye yol açan akciğer ve plevra malignitelerinin oluştuğu da bilinmektedir. Epidemiyolojik çalışmalar ve vaka raporlarının incelenmesi, inhalasyonla alınan asbest tozlarının diğer organ kanserlerinde de bir risk faktörü olduğunu göstermiştir. Asbest teması sonucu gelişen patolojilerde, asbestin genotoksik etkiler oluşturduğu bildirilmektedir. Çalışmamızda, asbest maruziyetine bağlı geliştiği saptanan malign plevral mezotelyomalı (MPM) kişilerin plevral sıvı ve kan örneklerinde tümör supressör gen (TSG) kaybının belirlenmesini amaçladık. Bu amaçla, klinikopatolojik olarak MPM tanısı konan 17 hastada, moleküler genetik metodlar kullanılarak (kan ve plevral sıvıdan genomik DNA izolasyonu, PCR, denature poliakrilamid jel elektroforezi) kromozom 6q'da 9 farklı polimorfîk belirleyici ve kromozom 9p'de 3 farklı polimorfik belirleyici ile iki farklı kromozom üzerinde toplam 12 kromozoma! bölge, kan ve plevral sıvı genomik DNA örneklerinde karşılaştırılarak araştırılmıştır. Kromozom 6q'da birinci hastada D6S474 ve ARG1, ikinci hastada D6S275 ve D6S1008, dört ve beşinci hastalarda D6S1038, altıncı hastada ARG1 ve D6S1008, onuncu hastada D6S474 ve D6S1008, onikinci hastada D6S301bölgelerinde LOH belirlendi. Vakalarımızın tamamında kromozom 9p'de D9S171, D9S126 ve D9S169 polimorfık belirleyicilerle LOH saptanmadı. Çalışmamız, asbest temaslı MPM'lı hastaların plevral sıvılanndan elde edilen genomik DNA'larda önemli genotoksik hasarların geliştiğini göstermektedir. Bu çalışma pratik uygulanım kolaylığı ve komplikasyon riskinin düşüklüğü yanı sıra bu konuda farklı metodla elde edilen materyal kullanımında, Türkiye ve dünyada şu ana kadar yapılmış literatür çalışmalarından farklılık göstermekle birlikte, gelecekte konuyla ilgili araştırmalara önemli katkılar sağlayacağım ve belirlenen moleküler-genetik değişimlere dayanan malignitelere ilişkin ileriye dönük erken tam ve gen tedavisi çabalarına temel oluşturabileceğini düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Malign plevral mezotelyoma, asbestoz, tümör supressör genlerThe asbest is an inorganic fibrous mineral that can be found in geological structure of some settled areas in Turkey, and this soil including asbest is used as plaster and roof material in these regions except from industrial usage areas. It is known that environmental asbest contact can cause lung and pleura malignancies with high mortality rate respect to normal population and also can cause permanent function disorders like fibrosis at pleura and calcified plaques. Epidemiologic studies and case reports show that asbest dust taken by inhalation is associated with increased rate of other organs' malignancies. It is reported that asbest can constitute genotoxic effects in pathologies which occurs by this mineral contact. In our study, we aimed to determine tumor suppressor gene (TSG) loss by using genomic DNA which achieved from pleural fluid and blood samples of patients who have malign pleural mesothelioma (MPM) due to asbest contact. For this objective, totally 12 chromosomal region had been researched by comparing blood and effusion DNA samples, on two different chromosomes that are 9 different polymorphic determinants at chromosome 6q and 3 different polymorphic determinants at chromosome 9p by using molecular genetic methods (genomic DNA isolation from blood and pleural effusion, PCR, polyacrilamid gel electrophoresis denaturating) at 17 patients whose diagnosis were clinicopathologically MPM. Loss of heterozygosity (LOH) was determined at D6S275 in one patient, at D6S301 in one patient, at D6S474 two patients, at ARG1 in two patients, at D6S1038 in two patients and at D6S1008 in three patients. It was not determinedany LOH at all informative locus in six patients; in total group, it was not determined at the investigated markers in chromosome 9p. In our study genomic DNA samples obtained from MPM patients with asbest contact, reveals consisting of important genotoxic damages. This study is the first in this subject at molecular levels in pleural effusion in Turkey and in the world. We believe that it will provide important supports to other investigations for molecular-genetic variations in both this subject and another malignities and may constitute a base to early diagnosis and gene terapy efforts for future. Key words: Malign pleural mesothelioma, asbestos, tumor suppressor genes