HUMERUS PROKSİMAL KIRIKLARI TEDAVİSİNDE KLİNİK SONUÇLARIMIZ (RETROSPEKTİF)

Abstract

Bu çalışmada proksimal humerus kırığı nedeniyle kliniğimizde farklı yöntemlerle tedavi edilmiş hastaların klinik, radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Fırat Üniversitesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğine ve Polikliniğine, Ocak 2010 ile Eylül 2018 tarihleri arasında proksimal humerus kırığı tanısı ile gelen ve tedavisi planlanıp tamamlanan, taburculuk sonrasında periyodik olarak kontrole gelen 106 hasta çalışmaya dâhil edildi. Bu amaçla hasta dosyaları, PACS sistemindeki X-RAY grafileri, ameliyat notları ve hastane çıkış epikrizleri kullanıldı. Hastaların fonksiyonel sonuçları son kontrollerindeki Constant omuz skorlamasına göre değerlendirildi. Hastaların yaş ortalaması 53,6 yaş (17-94) idi. Hastaların ortalama takip süresi 11,3 ay (6-40 ay) idi. Neer sınıflamasına göre hastaların 55'inde (%51,9) Tip II, 35'inde (%33) Tip III ve 16'sında (%15,1) Tip IV humerus proksimal uç kırığı mevcuttu. Çalışmada yer alan hastaların son kontrollerinde yapılan değerlendirme sonucu Constant-Murley' skorlamasına göre toplam 100 puan üzerinden ortalamaları 64,50 (31-88) idi. Çalışmadaki hastaların Neer sınıflamasına göre skor dağılımı; Tip II kırık olan hastaların Constant-Murley skor medianı 74,00 (36-88), Neer Tip III kırık olan hastaların Constant-Murley skor medianı 61,00 (31-78), Neer Tip IV kırık olan hastaların Constant-Murley skor medianı 44,50 (33-70) idi. Hastaların kırık tipi ve fonksiyonel sonucun karşılaştırılmasına baktığımızda kırık tipi arttıkça fonksiyonel sonuçta azalma izlendi. Genç hastalarda, yaşlı hastalara göre daha iyi fonksiyonel sonuçlar izlendi. Humerus proksimal kırıklarında öncelikle kırık tipi ve morfolojisi iyi tanımlanıp sınıflandırması yapılmalıdır. Kırık tipi arttıkça fonksiyonel sonuç düşmektedir. Anahtar Kelime; Humerus proksimal kırığı, Neer sınıflaması, Constant-murley skoruThe aim of this study was to evaluate the clinical, radiological and functional results of patients treated with different methods in our clinic with proximal humerus fracture. A total of 106 patients who were diagnosed with proximal humerus fractures and scheduled for treatment between January 2010 and September 2018 were included in the study. For this purpose, patient files, X-RAY radiographs, operation notes and hospital exit epicrises were used in PACS system. The functional results of the patients were evaluated according to the Constant Shoulder Scoring at the last follow-up. The mean age of the patients was 53.6 years (17-94). The mean follow-up period was 11.3 months (6-40 months). According to Neer classification, 55 patients (%51.9) had Type II, 35 patients (%33) had Type III and 16 patients (%15.1) had Type IV humeral proximal end fractures. According to Constant-Murley 'scoring average of the patients included in the study was 64.50 (31-88). The score distribution of the patients according to Neer classification; Constant-Murley score median of patients with Type II fracture was 74.00 (36-88), Constant-Murley score median of patients with Type III fracture 61.00 (31-78), Constant-Murley score median of patients with Neer Type IV fracture 44.50 (33-70). When we compare the fracture type and functional outcome of the patients, the functional outcome decreased as the fracture type increased. In younger patients, it was follow good functional results than older patients. humeral In the proximal fractures, the fracture type and morphology should be well defined and classified. The functional result decreases as the fracture type increases. Keyword; Humerus proximal fracture, Neer classification, Constant-murley score