Türkiye’de Yabancı Dil Politikaları: Almancanın Seçmeli İkinci Yabancı Dil Olmasının İdarecilerin Görüşleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi

Abstract

Yabancı dil politikaları bir ülkenin hangi yabancı dillerin öğretim kurumlarında ne kadar süreyle öğretileceğine ilişkin geliştirdiği önemli politikalardan biridir. Öncelikle yabancı dil politikaları kapsamında alınan kararlar doğrultusunda yabancı dil öğretim süreci başlamaktadır. Geçmişten günümüze kadar yabancı dil politikaları incelendiğinde Türkiye’de yabancı dil öğretim sürecine ilişkin olumlu veya olumsuz olmak üzere çeşitli değişiklikler yapıldığı anlaşılmaktadır. Güncel olarak yabancı dil öğretim sürecine yönelik yapılan en son değişiklik ortaöğretim kademesinde zorunlu ikinci yabancı dil olarak öğretilen Almanca dersinin seçmeli duruma getirilmesi kararıdır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı 2023-2024 eğitim ve öğretim yılından itibaren Almanca derslerinin zorunlu dersler konumundan seçmeli ders durumuna getirilmesi kararının olumlu ve olumsuz yönlerinin okul idarecilerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesidir. Bu amaca ulaşmak için çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji yöntemi tercih edilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle veriler elde edilmiştir. Verilerin analiz edilmesinde betimsel analiz kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda MEB’in ilgili kararını idarecilerin Almancanın zor bir dil olması, okullardaki Almanca öğretiminin başarılı olmaması, Almanca öğretmeni bulma sorununun ortadan kalkması nedenlerine bağlı olarak olumlu değerlendirdiği belirlenmiştir. Olumlu yönlerinin yanı sıra kararın ikinci hatta birden çok yabancı dil öğretiminin engellenmesi, eğitimin niteliksizleştirilmesi, öğretmenlerin norm kadro fazlası durumuna düşmeleri, öğretmenlerin ders saatlerinin azalması, mesleki olarak kendilerini değersiz hissetmeleri gibi olumsuz yönlerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.