Onüç tüberküloz meninjit olgusunun retrospektif olarak değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışma; tüberküloz meninjitli erişkin hastalarda klinik bulguları ve prognostik faktörleri değerlendirmek amacı ile yapılmıştır. Ağustos 1989-Mart 1998 tarihleri arasında kliniğe yatırılarak izlenen 13 tüberküloz meninjit (TBM) olgusu; öykü, fizik bakı, rutin laboratuvar ve beyin omurilik sıvısı (BOS) değerleri, bilgisayarlı beyin tomografisi (BBT) bulguları ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) sonuçları ile klinik gidiş, komplikasyon, sağaltım etkinliği ve sekel yönünden retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Kliniğe başvuru nedenleri içerisinde baş ağrısı ve kusma %100'lük bir oranla ilk sırada yer alırken, tüm olgularda meninks irritasyon bulguları vardı. Olguların beşinde (%38.5) kültür pozitifliği, üçünde (%23) direkt mikroskobide aside dirençli basil (ARB) pozitifliği ve dördünde (%30.8) PCR pozitifliği saptandı. Olguların 10'u (%76.9) meningeal irritasyon bulguları ortaya çıkıp klinik tablo yerleşinceye kadar nonspesifik tanı ve sağaltım görmüşlerdi. Mortalite oranı %30.7, ölümle sonuçlanan olgular evre II ve III' te idi. Sekel oranı % 15.3 olarak saptandı. Sonuç olarak; TBM olgularında yakınmaların başlangıcı ile sağaltıma başlama arasında geçen süre ve nörolojik evrenin, prognoza etki eden en önemli faktörler olduğu görülmüştür.