DENEYSEL SKLERODERMA MODELİNDE SEKUKİNUMAB VE METFORMİN TEDAVİLERİNİN CXCL4 VE CHEMERİN DÜZEYLERİNE OLAN ETKİLERİ

Abstract

Sistemik skleroz (SSk) patogenezi net olarak bilinmeyen kronik, otoimmün hastalıktır. Sekukinumab, interlökin (IL)-17A'ya bağlanarak etki eden bir monoklonal antikordur. Metformin pleiotropik etkileri olan oral anti-diyabetik bir ilaçtır. CXCL4 ve chemerin (kimerin) SSk'de inflamasyon ve fibroz süreçlerinde rol aldığı düşünülen kemokin ve adipositokindir. Çalışmamızın amacı, deneysel skleroderma modelinde serum ve deri dokusundaki CXCL4 ve kimerin moleküllerinin düzeylerini ve sekukinumab ve metformin tedavilerinin bu moleküller üzerindeki etkilerini belirlemektir. Çalışmada kullanılan deney hayvanları 40 adet Balb/c dişi farelerden oluşturuldu. Çalışma için bu hayvanlardan alınan serum ve deri dokuları kullanıldı. 4 grup olacak şekilde fareler gruplandırıldı. 4 hafta süre ile her gün, subkutan (sc) olarak 100 ?l fosfatla tamponlanmış salin (FTS) kontrol grubundaki farelere, 100 ?g BLM (100 ?l FTS içerisinde) diğer gruptaki farelere uygulandı. Haftada bir sc olarak 10 mg/kg dozunda sekukinumab 3. gruptaki farelere; günlük 50 mg/kg metformin (oral) 28 gün boyunca 4. grup farelere uygulandı. 4. hafta sonunda gruplardaki farelerin hepsi sakrifiye edilerek analizler için doku örnekleri alındı. Histopatolojik analizlerle birlikte, serum ve doku CXCL4 ile kimerin düzeyleri ELISA yöntemi kullanılarak belirlendi. Yapılan BLM enjeksiyonları dermal fibroza neden oldu. Ek olarak, BLM grubunda serum ve doku CXCL4 ile kimerin düzeyleri arttı. Sekukinumab ve metformin tedavisi ile dermal kalınlık, doku CXCL4 ve kimerin düzeyleri azaldı. Sonuç olarak, CXCL4 ve kimerin SSk fibrotik süreç ve anti-fibrotik tedavilerin değerlendirilmesinde hedef biyomarker olabilirler.Systemic sclerosis (SSc) is a chronic, autoimmune disease of unknown pathogenesis. Sekukinumab is a monoclonal antibody that blocks interleukin (IL)-17A. Metformin is an oral anti-diabetic drug with pleiotropic effects. CXCL4 and kimerin are chemokines and adipocytokines that are thought to be involved in inflammation and fibrosis processes in SSc. The aim of our study is to determine the levels of CXCL4 and kimerin molecules in serum and skin tissue and the effects of secukinumab and metformin treatments on these molecules in experimental model of scleroderma. The experimental animals used in the study consisted of 40 Balb/c female mice. Serum and skin tissues from these animals were used for the study. The mice were divided as 4 groups. Every day for 4 weeks, 100 ?l of phosphate-buffered saline (FTS) was administered subcutaneously (sc) to the mice in the control group, and 100 ?g of BLM (in 100 ?l of FTS) to the mice in the other group. In addition, mice of group 3 were given 10 mg/kg secukinumab (sc) once a week; mice of group 4 were administered 50 mg/kg metformin (oral) daily for 28 days. At the end of the study, all mice were sacrificed and serum and tissue samples were taken. In addition to histopathological analysis, serum and tissue CXCL4 and kimerin levels were evaluated by ELISA method. Repeated BLM injections had induced dermal fibrosis. In addition, serum and tissue CXCL4 and kimerin levels were increased in the BLM group. With secukinumab and metformin treatment, dermal thickness, tissue CXL4 and kimerin levels were significantly decreased. In conclusion, CXCL4 and kimerin SSk may be target biomarkers in the evaluation of fibrotic process and anti-fibrotic therapy efficacy.