FARKLI POLİSAJ SİSTEMLERİNİN POSTERİOR BÖLGEDE KULLANILAN KOMPOZİT REZİNLERİN YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜ ÜZERİNE ETKİSİ

dc.contributor.authorDursun, Meltem Nermin
dc.contributor.authorAtalay, Cansu
dc.date.accessioned2026-08-12T15:31:11Z
dc.date.issued2021
dc.departmentFırat Üniversitesi
dc.description.abstractAmaç: Bu in vitro çalışmanın amacı; çok aşamalı polisaj sistemlerinin posterior bölgede kullanılan üç farklı kompozit rezininyüzey pürüzlülüğü üzerine etkisinin değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntemler: Çalışmada test edilen kompozit rezin grupları; Grup I: nanohibrit-inkremental kompozit (Filtek Ultimate,3M ESPE); Grup II: nanohibrit-bulk fill kompozit (Tetric EvoCeram Bulk Fill, Ivoclar/Vivadent); Grup III: kondanse edilebilirkompozit (Solitaire 2, Heraeus Kulzer) şeklinde oluşturuldu. Bir teflon kalıpta, şeffaf bant kullanılarak, her materyalden yirmi dörtadet örnek hazırlandı (10mm çap ve 2mm yükseklik). Örnekler, test öncesinde 36°C’ de 24 saat distile suda bekletildi. Radeğeri, Yüzey Pürüzlülük Cihazı (Mahr Perthometer S4P) ile her örnekten üç farklı noktada ölçüm yapılarak elde edildi. Örneklerbitirme işlemleri sonrasında, polisaj prosedürlerine göre rastgele 2 alt gruba ayrıldı (n=12); (a) OptiDisc (Kerr) /Hiluster Pluspolisaj sistemi (Kerr), (b) SwissFlex (Coltène/Whaledent) /Hiluster plus polisaj sistemi (Kerr). Örnek yüzeyleri taramalı elektronmikroskobu ile analiz edildi. Bitirme ve polisaj sonrası örneklerin yüzey pürüzlülükleri ölçüldü. Veriler Kruskal-Wallis ve MannWhitney U testleriyle analiz edildi (p=0.05).Bulgular: Tüm çalışma gruplarında en düzgün yüzeyler şeffaf bant ile elde edildi (p=0.000). Bitirme ve polisaj sonrasında,gruplar arasında anlamlı farklılık saptandı (p=0.005). Tüm gruplar arasında en yüksek pürüzlülük değeri Grup III’te görüldü.Polisaj sistemleri arasında, yalnızca Grup I’in pürüzlülük değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görüldü (p=0.000).OptiDisc polisaj sistemi uygulanan örneklerin Ra değeri, SwissFlex’e göre daha yüksek bulundu.Sonuç: Posterior bölgede kullanılan nanohibrit kompozit materyallerin, kondanse edilebilir kompozitlere göre daha iyipolisajlandığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca, tek bir polisaj sisteminin tüm kompozit rezinler için aynı yüzey kalitesini oluşturmadığıtespit edilmiştir.
dc.identifier.doi10.17567/ataunidfd.915173
dc.identifier.endpage378
dc.identifier.issn1300-9044
dc.identifier.issue3
dc.identifier.startpage373
dc.identifier.trdizinid448019
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.17567/ataunidfd.915173
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/448019
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11508/33237
dc.identifier.volume31
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofAtatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.relation.tubitakinfo:eu-repo/grantAgreement/TUBITAK//
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260511
dc.subjectDiş Hekimliği
dc.titleFARKLI POLİSAJ SİSTEMLERİNİN POSTERİOR BÖLGEDE KULLANILAN KOMPOZİT REZİNLERİN YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜ ÜZERİNE ETKİSİ
dc.typeArticle

Dosyalar